Miniatura placu broni z szopą i płotem

Miniatura placu broni ze szopą i płotem nie rozjeżdża się przy przesuwaniu, bo cała scena siedzi na jednej płycie 180 × 120 mm. Dziesięciu chłopców i pies to osobne figurki ustawione obok płyty — można ich przestawiać bez rozbierania całego placu.

Płot biegnie po wszystkich czterech bokach, a na środku frontu ma wycięte wejście o szerokości około 33 mm, bez skrzydeł bramy; po bokach stoją dwa wzmocnione słupki. Sztachety mają ostre końce i różne wysokości, dwie poprzeczki oraz słupki. Szopa ma poziome deski, komin, boczne okna i wnękę drzwiową; na przedniej i tylnej ścianie są pionowe listwy, a obie połacie dachu pokrywają rzędy gontów. Kłody leżą w dwóch stosach — jeden z tyłu po prawej, drugi na środkowym okrągłym placyku. Mają różne średnice i długości, są lekko poprzesuwane i skręcone, na końcach mają wycięte słoje, a po bokach każdego stosu stoją po dwa paliki, które go trzymają. Drzewo z przodu po prawej odsunięto od płotu: gruby pień zwęża się ku górze i ma wzdłużne żebra kory o różnej długości, przy ziemi rozchodzi się pięć korzeni, wyżej odchodzą cztery gałęzie, a koronę tworzy osiem kul o różnych rozmiarach. W lewym przednim rogu stoi maszt z flagą w trzech poziomych pasach — czerwonym, białym i zielonym, jak flaga Chłopców z Placu Broni. Chłopcy mają buty, nogi, tułów z ramionami, dłonie, szyję, głowę z twarzą i uszami oraz czapkę z daszkiem; stoją w dwóch rzędach po pięciu, ale każdy jest innej wysokości i budowy, a część dostała drobne dodatki: kulę włosów, plecak, kołnierz, szeroki szalik albo nakrycie głowy. Pies ma klatkę piersiową, zad, szyję, głowę z pyskiem i nosem, oklapłe uszy, oczy, cztery łapy i ogon uniesiony oraz zagięty do tyłu; łapy są podniesione tak, żeby stał równo na stole. Ziemia jest nierówna na całej płycie: pagórki i dołki sięgają około 4 mm i dochodzą aż do płotu i szopy, więc ich podstawy są trochę zagłębione w gruncie. Płaski został tylko pas wokół środkowego placyku.

Wymiary i dopasowanie

• Płyta — 180 × 120 mm w planie, do 9,3 mm wysokości razem z pagórkami ziemi; ten wymiar decyduje o tym, czy miniatura zmieści się na półce lub podstawce.
• Płot — 178,5 × 118,9 mm, wysoki na 32,7 mm; otacza plac z czterech stron, z wejściem na środku frontu (ok. 33 mm) i wzmocnionymi słupkami po bokach.
• Szopa — 48 × 39,6 × 41,6 mm, lewy tylny róg, z dwuspadowym dachem, pionowymi listwami i gontami.
• Stosy kłód — 90,2 × 63,9 mm w planie, do 30,2 mm wysokości; kłody o różnych średnicach i długościach ze słojami na końcach (ok. 0,5 mm), przytrzymane palikami; jeden stos z tyłu po prawej, drugi na środkowym placyku.
• Drzewo — 40,5 × 39 × 59,5 mm, przód po prawej; pień z wzdłużnymi żebrami kory (ok. 1–2 mm), korona z ośmiu kul.
• Maszt z flagą — 6 × 6 × 64,2 mm, lewy przedni róg; najwyższy punkt sceny.
• Koło — 33 mm średnicy i 0,9 mm wysokości, utwardzony środek placu.
• Figurki — dziesięciu chłopców w dwóch rzędach po pięciu mieści się w 67,2 × 25,8 mm w planie i ma do 26 mm wzrostu; pies — 23,6 × 6,3 × 16,1 mm, stoi osobno po prawej; wszystkie figurki leżą poza płytą i nic nie dotykają.

Druk

Model drukuje się w kilku częściach: płyta z placem to jedna całość, a dziesięciu chłopców i pies są osobnymi figurkami — nic nie trzeba sklejać, tylko ustawić je obok płyty. Najwyższy punkt miniatury to 64,2 mm (maszt z flagą), a korona drzewa sięga 59,5 mm; wszystkie elementy sceny wyrastają z płyty o wymiarach 180 × 120 mm, która razem z pagórkami ziemi ma do 9,3 mm grubości.

Podstawa 180 × 120 mm mieści się na platformie większości popularnych drukarek, więc nie trzeba jej dzielić — wystarczy ułożyć ją płasko i pilnować przyczepności pierwszych warstw, bo sztachety płotu są cienkie i wysokie, maszt z flagą sięga najwyżej, a nogi i ręce figurek są wąskie i łatwo je urwać przy zdejmowaniu wydruku. Pagórki ziemi dochodzą do samego płotu i szopy, więc pierwsza warstwa podłoża nie jest płaska na całej powierzchni — miejsca pod sztachetami i ścianami szopy warto sprawdzić po wydruku. Pies jest najmniejszym elementem sceny, więc jego pysk, uszy i łapy zlewają się przy grubszej warstwie — drobniejsza warstwa albo nieco większy wydruk, jeśli ma być czytelny. Drobne dodatki chłopców — szalik, kołnierz czy nakrycie głowy — są jeszcze mniejsze niż figurki, więc schodzą dopiero przy cienkiej warstwie. Żebra kory na pniu mają około 1–2 mm, a słoje na czołach kłód tylko około 0,5 mm głębokości, więc przy tej skali mogą być ledwo widoczne — drobniejsza warstwa pomoże, jeśli mają być czytelne.